Προσωπικά είμαι οπαδός των “προσωπικών δεσμεύσεων”. Το να δένεσαι σ’ ένα κατάρτι είναι το παλιότερο, όμως υπάρχουν κι άλλα όπως το να κλειδώνεις κάπου την πιστωτική σου κάρτα ή το να μην βάζεις στο σπίτι τσιπς και σοκολάτες προκειμένου να μη τα τρως ή το να βγάζεις το καλώδιο του Ίντερνετ προκειμένου να δουλέψεις στον υπολογιστή σου. Χρησιμοποιούσα τις προσωπικές δεσμεύσεις στη ζωή μου πολύ πριν μάθω για την ύπαρξη του όρου. Όταν ήμουν ένας φτωχός μεταδιδακτορικός φοιτητής στο Κολούμπια, ήμουν σε μια φάση της καριέρας μου που θα μπορούσε να περιγραφεί με τη φράση: δημοσίευση ή καταστροφή. Έπρεπε να γράφω περίπου πέντε σελίδες την ημέρα και είχα να επιλέξω ή το γράψιμο ή το να δώσω πέντε δολλάρια.